درآمدی بر گردشگری

فصل اول

 

درآمدی بر گردشگری

 

 

 

به طور کلی می توان گفت که چهار گروه اصلی در این صنعت به نقش آفرینی می پردازند.

     نخستین گروه گردشگران هستند.

     دومین گروه را باید فعالین اقتصادی در صنایعی دانست که به گردشگران کالا و خدمات ارائه  می دهند. هتل ها، رستوران ها، شرکت های حمل و نقل، راهنمایان تور، دفاتر خدمات مسافرتی و جهانگردی و عرضه کنندگان سوغات و هدایا گروه هایی از این فعالین هستند.

     سومین گروه ذینفع را باید مدیریت سیاسی سرزمین مقصد دانست.

     سرانجام چهارمین گروه ذینفع را باید جامعه محلی در مقصد گردشگری دانست.

 

    رفتار گردشگران را می توان در قالب چهار مرحله اصلی به قرار زیر تبیین نمود:  

- فعالیت های قبل از سفر که شامل کسب اطلاعات از منابع گوناگون ، ذخیره جا برای سفر در وسایل حمل و نقل و اقامتگاه هاست.

 

- انجام سفر ابتدا به مقصد و بر عکس که ممکن است مدتی بیش از یک روز را در بر گیرد.

 

- فعالیت هایی که گردشگر در مقصد انجام می دهد، همچون بازدید از یک جاذبه یا شرکت در یک رویداد که ماهیتی بسیار متنوع دارند.

 

- رفتار های پس از سفر، از قبیل چاپ فیلم و عکس های گرفته شده در طول سفر و بیان خاطرات سفر برای دیگران.

 

کنفرانس بین المللی آمار سفر و گردشگری که از سوی سازمان جهانی جهانگردی  در سال 1991 در اوتاوای کانادا برگزار شد تعاریف اساسی گردشگری را بهنگام کرده و تعاریف عرضه شده در این بخش نتایج کنفرانس مزبور می باشند.

 

گردشگری شامل کلیه فعالیت هایی است که گردشگران انجام می دهند و ایشان کسانی هستند که به قصد گذران اوقات فراغت ، کسب و کار و اهداف دیگرمدتی کمتر از یکسال متوالی را در سفر و اقامت خارج از اقامتگاه معمول خود می گذرانند.

 

اقسام گردشگری از دید سازمان جهانی جهانگردی شامل موارد زیر است:

 

1. گردشگری بین الملل1

1-1. گردشگری ورودی 2: ورود گردشگران غیر مقیم به یک کشور

2-1. گردشگری خروجی3: خروج اتباع یک کشور جهت بازدید از کشورهای دیگر

 

2. گردشگری درون مرزی 4 بازدید مردمان یک کشور از نقاط داخل همان کشور نظیر ایرانگردی

3. گردشگری داخلی 5: حاصل جمع گردشگری درون مرزی و گردشگری ورودی می باشد.

4. گردشگری ملی 6: حاصل جمع گردشگری درون مرزی و گردشگری خروجی می باشد.

مسافر کسی است که بین دو یا چند کشور یا چند محل در داخل یک کشور سفر می کند.همه گروه های مسافران که در قالب فعالیت های گردشگری سفر می کنند را بازدید کننده 8  می خوانند. بازدیدکنندگان را می توان به دو طبقه اصلی تقسیم نمود:

 

- بازدیدکنندگان یک روزه9 بازدیدکنندگانی که شب را در مقصد مورد نظر اقامت نمی کنند، مسافران کشتی های تفریحی و خدمه سیستم هخای حمل و نقل از آن جمله اند.

 

- گردشگران10 بازدیدکنندگانی که حداقل یک شب را در سرزمین مقصد اقامت می کنند.

 

 

 

  1. International tourism                                      2. Inbound tourism
  1. Outbound tourism                                           4. Internal tourism
  1. Domestic tourism                                            6. National tourism

7.   Traveler                                                           8. Visitor

9.   Same day visitor                                             10. Tourists

 

گردشگری از چشم انداز های مختلفی قابل بررسی و مطالعه است:

 

- رویکرد سازمانی

- رویکرد محصولات

- رویکرد تاریخی

- رویکرد اقتصادی

- رویکرد جامعه شناختی

- رویکرد جغرافیایی

- رویکرد میان رشته ای

- رویکرد سیستمی

 

ویژگی های صنعت گردشگری:

 

1.اساس صنعت گردشگری بر وجود و بهره مندی از تفاوت استوار است. گردشگران برای دیدار با مردمانی چون مردم سرزمین خود و بازدید از اماکن و میراث فرهنگی مطابق با جامعه خود به طور معمول پا به سفر نمی گذارند. اروپاییان و آمریکایی ها برای خوردن مک دونالدز یا تماشای ساختمان های مدرن و مرتفع پول خرج نمی کنند ، آنها در جستجوی محیط، مردمان و لذت هایی متفاوت از زندگی روزمره خود هستند.

 

2. گردشگر برای بهره مندی از کالا و خدمات صنعت گردشگری ناگزیر از سفر به سرزمین مقصد است. به این ترتیب هزینه حمل و نقل در این صنعتبر خلاف سایر صنایع از عهده عرضه کننده برداشته شده  و متقاضی آن را تقبل می کند، لیکن در عوض درباره استفاده از سیستم حمل و نقل مورد علاقه خود امکان انتخاب دارد.

 

3. فعالیت های مرتبط با صنعت گردشگری بر خلاف جریان معمول زندگی گردشگران شکل می گیرد. به عنوان مثال تغییر در ساعات خواب و بیداری، حذف کار از برنامه معمول روزانه و تبدیل زمان آن جهت بهره مندی از کالاها و خدمات صنعت گردشگری، تغییر در برنامه های متداول غذایی، دگرگونی در تفریحات و تغییر در نحوه و شکل انتخاب لباس و پوشش.

 

4. نقش نظام اطلاع رسانی در صنعت گردشگری چشم گیر است. انتقال تجارب سفرکرده ها ، بروشور های تبلیغاتی، برنامه های معرفی کننده کالاها و خدمات گردشگری، شبکه جهانی اطلاع رسانی، ابزارها و روش های مرسوم در این زمینه به شمار می روند.

 

5. صنعت گردشگری فصلی است. جاذبه های گردشگری به خصوص جاذبه های طبیعی همچون سواحل، کوهسار ها بیابان ها و نظایر آن اغلب در فصل های خاصی از سال توجه گردشگران را به خود جلب می کنند.گردشگران می کوشند تا با توجه به شرایط آب و هوایی مقصد یا تعطیلات خود در فصل مناسبی اقدام به سفر به آنجا کنند.به عنوان مثال فصل بهار و به خصوص ماه آوریل (فروردین و اردیبهشت) از سوی اروپایان زمان مناسبی برای سفر به ایران شناخته می شود، اگرچه چهار فصل بودن سرزمین ایران و تنوع آب و هوایی مناطق مختلف می تواند به شرط برنامه ریزی مناسب بر این مشکل فایق آید. نتیجه فصلی بودن این صنعت آن است که بنگاه ها در زمان خاصی با اوج تقاضای سفر و خدمات خود مواجه اند و در طی دوره زمانی دیگری با رکود تقاضا دست و پنجه نرم می کنند.

 

6. گردشگری صنعتی کاربر است. یکی از خصایص اصلی اشتغالزایی در صنعت گردشگری آن است که طیف وسیعی از نیروها چه از نظر تخصصی (کارگر ساده تا مدیران تخصصی)، تحصیلات (کم سواد تا تحصیلات عالی) و جنس را در بر می گیرد. بر اساس گزارش سازمان جهانی کار در آغاز هزاره سوم تقریبا 200 میلیون نفر یعنی در حدود 8 درصد کل اشتغال جهانی را فعالین این صنعت تشکیل داده اند.

 

7. کالاها و خدمات تولید شده در صنعت گردشگری عمدتا غیر قابل انبار کردن هستند. اتاق های خالی مهمانسراها و هتل ها،میزهای رزرو نشده رستوران ها، صندلی های خالی در هواپیما قطار یا اتوبوس ها دیگر قابل جبران نیستند.

8. این صنعت دارای منافع غیر اقتصادی بسیار است. به عنوان مثال گردشگری را به عنوان ابزاری در گسترش ایده گفتگوی تمدن ها می توان قلمداد نمود.از نظر سابقه موضوع نیز رهبران و دولتمردان اروپا که طی سالها پس از جنگ جهانی دوم به گسترش گردشگری با محوریت برنامه های مخصوص گردشگری جوانان همت گماشته بودند نیز هدف گسترش صلح فراگیر در در منطقی اروپا و جهان را پیگیری می نمودند.

 

9. سمت تقاضا در این صنعت به شدت تحت تاثیر عوامل غیر اقتصادی قرار دارد. پیامدهای حادثه یازده سپتامبر در حمله به برج های دوقلوی ساختمان  تجارت جهانی بر کسی پوشیده نیست. نتایج دهشت بار این واقعه چنان سنگی بود که ابرهای تیره آن علاوه بر بازار گردشگری آمریکا بر اروپا خاورمیانه و حتی شرق دور نیز سایه فکند و صنعت روبه رشد گردشگری را به چالش کشید.شیوع بیماری سارس در شرق آسیا در سال 2003 میلادی  و فاجعه سونامی در دسامبر 204 در منطقه جنوب شرقی آسیا نیز به عاملی بحران زا برای این صنعت در آن منطقه بدل شد. به عنوان مثال فرانسه در سال 2001 با جمعیتی 61 میلیون نفری پذیرای بیش از هفتاد میلیون گردشگر از اقصی نقاط جهان بود که در آمدی ارزی معادل 37 میلیارد دلار برای این اقتصاد به همراه داشت.

 

10. گردشگری صنعتی چتری است. به آن معنا که طیف وسیعی از کالاها و خدمات در این صنعت عرضه می شوند و این کالاها و خدمات خود به عنوان محصولات نهایی از سوی مصرف کنندگان تقاضا می شوند. حمل و نقل، خدمات اقامتی، اغذیه و نوشیدنی ها، جاذبه های گردشگری (اماکن یا رویدادها) همگی خود کالا و خدمت نهایی هستند. مثلا اگر خدمات اقامتگاهی مناسبی در یک مقصد گردشگری عرضه نشوند کارایی سیستم حمل و نقل ظرفیت خدمات غذایی امکانات جاذبه های محلی و توانمندی دفاتر و واحد های ارائه دهنده گردشگری همه و همه تا حدود بسیاری بی نتیجه می ماند.

 

11. بهره مندی محصولات صنعت گردشگری حاصل تعامل اجتماعی میان عرضه کننده و متقاضی است. به این ترتیب کیفیت خدمات ارائه شده در صنعت گردشگری بیش از آنکه تابع استاندارد های معینی باشند تحت تاثیر عوامل انسانی چون توانایی و تجربه عرضه کنندگان قرار دارد.

/ 2 نظر / 133 بازدید

سلام.من دانشجوی مدیریت جهانگردی هستم.انتظار داشتم مطالب بهتر و بیشتری ببینم.

یوسف

سلام.برادر حسینی چنر منبع برای آزمون ارشد مدیریت جهانگردی میدی .ممنون تو لینکام چند سایت مرتبط دارم بیا[لبخند]