آموزش گردشگری و هتلداری

این وبلاگ درباره کلیه امور گردشگری و هتلداری و آموزش آنها مخصوصا طبیعت گردی صحبت میکند

 
نویسنده : رضا حسینی - ساعت ٦:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٧

جشن آبریزان یکی از جشن های باستانی ایرانیان پیش از اسلام بوده است.ایرانیان قدیم در روز سیزده تیر ماه هر سال جشن بزرگی می گرفتند و در این روز آب گلاب بر سر و روی هم می پاشیدند. در زمان شاه عباس اول اگر شاه در اصفهان بود مراسم آبریزان در کنار زاینده رود و نزدیکی سی وسه پل انجام می گرفت و اگر در مازندران یا گیلان بود در کنار دریای مازندران صورت می گرفت.برای کسب اطلاعات بیشتر به مقاله آقای دکتر لطف الله هنر فر زیر عنوان:«دو پل تاریخی و مشهور اصفهان از دوره صفویه»اصفهان در عصر افشاریه و یا زندیه عملکرد های سیاسی خود را به مشهد و شیراز منتقل کرد نادر ترک شیعه گری را از مردم می خواست معروف است که نادر با اهالی اصفهان عداوتی دیرینه داشته و در آخرین سفری که به اصفهان کرده بود حکم نمود تا در میدان نقش جهان آتش بلند بیفروختند و جمعی از مسلمی و ارمنه و هنود رادر آن آتش انداختند تا زهر چشمی از مردم اصفهان گرفته باشد.در عصر نادر شاه فرستاده دربار لویی پانزدهم به نام ژان اوتر jean Otterاز اصفهان دیدن می کند. مطالعه سفر نامه او بیانگر آشفتگی سیاسی و نزول اقتصادی ایران بوده است ژان اوته به تولیدات صنعتی آن عصر مانند اسلحه سازی،پارچه بافی و چرم سازی اصفهان (که حتی از پوست خر کفش می دوختند)اشاره کرده است.

اصفهان عصر قاجار یه

دوره قاجاریه در ایران با انقلاب صنعتی اروپا همزمان بود. استعمار وضعیت اقتصادی را تغییر دادو به نابودی آثار بی نظیر معماری و شهر سازی اصفهان و صنایع داخلی منجر گردید.بازار اصفهان که مرکز تولید صنایع دستی و در حقیقت پیشیه های مختلف و تکیه گاه کالاهای داخلی بود ،با ورود کالاهای خارجی به این شهر ،عمل کرد خود را از دست داد و نقش واسطه ای به خود گرفت و به انبار کالاها یخارجی تبدیل گردید

اداره شهر اصفهان در دوره قاجاریه

اصولاً بنیان زندگی شهر های اسلامی شامل حکومت ،امت،اصناف و محلات بوده است.

1-مرکز فعالیت حکومت در کهندژبوده است .

2-مرکز فعالیت  امت در مساجد و مدارس بوده است.

3-مرکز فعالیت اصناف در بازار بوده است.

4-زندگی گروه های اجتماعی ،قومی،نژادی مذهبی در محلات مختلف متمرکز بوده است.

اصفهان دارای مقامی به نام«وزیر اصفهان»بوده در کلیه شهر های ایران دوره اسلامی اداره امور شهر با مقامات مختلفی بوده است.مثلاً اداره امور اصناف و بازرگانان ومحلات شهر ابتدا با رئیس شهر ولی بعد ها به ویژه در عصر صفویه با کلانتر بوده امور قضایی شهر ،دارای سه نوع دادگاه به نام های محاکم مظالم به ریاست حاکم ،محاکم شرع عسس ها (پاسبانان)بوده و در حقیقت ،داروغه رئیس شهربانی یا انتظامی شهر بوده است.

قبل از دوره صفویه مقامی مشابه کلانتر ،اما بالاتر از آن وجود داشته که به نام «رئیس شهر» معروف بوده است. این مقام در زمان سلاجقه مرسوم بوده و در عصر ترکمانان هر دو عنوان یعنی این مقام در مدیریت و اداره شهر از اهمی خاصی بر خوردار بوده است.

وظیفه کلانتر

1-انتخاب کتخدایان محلات و ریش سفیدان اصناف

2-جمع اوری کلیه ی اصناف و تعیین میزان مالیات آنان

3-جلو گیری از جبر و تعدی به ضعفا و رسیدگی به اخلاف رعایا

4-نظارت کلانتر اصفهان بر تقسیم آب زاینده رود

انجمن های صنفی در شهر

مستشرقین روسی انجمن های صنفی را در شهر های ایران به دوره ساسانیان نسبت می دهند .در منابع تاریخی آمده است که سرپرست هر صنفی را رئیس اطلاق می کردند مانند رئیس جواهریان یا رئیس نقره سازان و ...

داروغه

داروغه یک واژه مغولی و به معنی رئیس بوده و بعد از حملات مغول چنین اصطلاحی در ایران رواج پیدا کرده است.این مقام زیر نظر دیوان بیگی انجام وظیفه می نمود. معاون او عسس باشی و به رده پایین تر عسس اطلاق می شد که معادل آن پاسبان یا نیروی انتظامی بوده است و زیر دستان او را احداس و گاهی نیز شب گرد و دزدگیر می گفتند. عسس در واقع معادل میر شب در تشکیلات اداری داروغه انجام وظیفه می کرد.د رصورت پیدا نشدن اموال در مقابل دزدی ها ،خود او جریمه آن را بر عهده می گرفت و در صورت پیدا شدن اموال دزدی ،یک سوم آن به عنوان تشویق به او میرسید. مقام داروغه را می توان هم اکنون معادل رئیس شهر بانی (انتظامات)دانست. از جمله وظیفه او می توان حفظ آرامش در شهر و بیرون از شهر ،جریمه خطا کاران یا توقیف آنان ،تنبیه قمار بازان،شرابخواران و فواحش،ایجاد امنیت شبانه و حتی قضاوت مالی درسطوح پایین را که مبلغ اناز 5 تا 12 تومان بوده در اصفهان عصر شاه عباس مقام داروغه جنبه موروثی  داشته و در اختیار شاهزادگان گرجی که دین اسلام را پذیرفته بودند قرار داشت،چه گرجیان مهاجر ،پیرو دین مسیح بوده اند.

محاکم

1-محاکم مظالم یا محاکم عرف که به دعاوی جزایی رسیدگی می کرد و ریلس آن با حاکم شهر یا دیوان بیگی یا داروغه بود.

2-دعاوی قضایی؛که حاکم شرع بدان رسیدگی می کردو ریاست آنها با فقها و روحانیون بود که با فرمان شاه یا حاکم به این کار گمارده می شدند.

3- محکمه محتسب و در واقع دادگاهی بود میان محکمه عرف و محکمه شرع

صدارت خاصه

اولئاریوس در این باره چنین گزارش می دهد :«صدر ،روحانی بزرگ و عالی مقامی است که از طرف شاه و قضات انتخاب می گردد و باید شخص مطلع و دانشمند باشد که به دستورات قرات و احکام شرع آشنا بوده و از مسائل دیگر هم مطلع باشد. در محاکم ،رأی او قطعی و لازو الاجرا است .       

جبه دار باشی

او مسئول جبه خانه و قور خانه و مأمور حفاظت آلات و ادوات حرب و انبار های سرب و باروت و آنچه مربوط به لوازم جنگ می باشد،بوده است.عملهء قور خانه و جبه داران و کارگران کارخانه های آلات حرب و آتش بازان و باروت سازان ،همه زیر دست او بودند.

قاضی اصفهان

قاضی اصفهان را شخص شاه تعیین می نمود و در اموری که مخصوص صدر خاصه بود دخالت نمی کرد در واقع قاضی اصفهان آخرین مقام قضایی شهر به حساب می امد. وی به غیر از جمعه ها ،در خانهء خود به تشخیص دعاوی شرعیه می نشست.

اصفهان عصر پهلوی

با روی کارآمدن رضا شاه تغییر و تحولات بزرگی در کلیه شهر های ایران پدید آمد چه وسائط نقلیه موتوری برای رف و آمد خود به خیابان های عریض و طویلی نیاز داشت از فعالیت های شهر سازی این دوره می توان احداث چهار باغ پایین از دوازه دولت تا میدان شهدا را نام برد. در محل باغ تختی (باغ همایون یا باغ حاجی )خیابان  های مسجد سید،عبد الرزاق و ولی عصر (ولیعهد سابق)عمود بر محور چهار باغ احداث شد که میدان عتیق را به دو قسمت تقسیم کرد . از مهمترین صنایع که ریشه در تاریخ این شهر داشت صنایع نساجی است. در ساحل جنوبی رود خانه بر جای کاخ های سعادت آباد احداث گردید.احداث ذوب آهن در 45 کیلومری شهر ،پالایش گاه در شمال شهر ،پل اکریل در جنوب،سیمان سپاهان در جنوب غربی .

مناره های شهر و ارزشهای دیده بانی آنها

از ویژگی های بارز مساجد دوره ءسلاجقه است.ارتفاع بعضی از آنها متجاوز از 50 متر می باشد، تعدادی از آنها در کنار مساجد بنا شده و تعداد دیگری به صورت منفرد و در وسط مزارع ساخته شده است. منارهء چهل دختران ،در منتهی الیه شمالی محله جوباره (قدیمی ترین محله شهر اصفهان)بنا شده و در حدود 21 متر ارتفاع دارد.آنرا به نام مناره گارلنگ هم می نامند. منره ساربان در شمال محله جوباره و نزدیک مناره چهل دختران ارتفاع آن 48 متر و محیط قائده آن در پایین 16 متر می باشد. انسان می تواند با استفاده از 164 پله داخل مناره به بالای آن هدایت شود. و احتمالاًبین سالها 550 تا 688 بنا گردیده است. در روزگاران پیشین از آن به عنوان رهنما و هدایت کاروانیان استفاده می شده است.مناره مسجد علی یکی از زیباترین و مرتفع ترین مناره های عصر سلجوقی است.بنای آن در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم ه. ق صورت گرفته است. ارتفاع آن 52 متر و در کنار میدان کهنه و بخش بازار قرار دارد.

مناره های بیرون شهر

مناره مسجد گار :این مناره در دهکده گار که مردم محل آن را «جار »تلفظ می کنند. در 22 کیلو متری شرق اصفهان و در ساحل جنوبی زاینده رود واقع شده از دوره سلاجقه به یادگار مانده و تاریخ بنای آن سال 515 ه.ق است.

مناره روهروان:در وسط مزارع دهکده ای به همین نام ،در 6 کیلو متری شمال شرقی اصفهان واقع شده است.ارتفاع آن 30 مر و تاریخ بنای آن بین سالهای 575 -688 ه. ق تعیین شده است.

مناره زیار:در 33کیلومتری شرق اصفهان قرار دارد مناره زیار کاملاًسالم و در مقام مقایسه با سایر مناره های منطقه،حالت قدیدی خودرا حفظ کردع اس ارتفاع آن حدود 50 متر و تاریخ بنای آن بین سالهای 550 و 688 ه. ق تخمین زده می شود. مناره مسجد گز:در 18 کیلو متری شمال شهر اصفهان واقع شده و از نواحی باسانی حومه اصفهان و در بلوک برخوار قرار دارد.مناره و مسجد گز از دوره ی سلاجقه به یادگار مانده است .

مناره مسجد سین:در 6 کیلو متری شمال گز و در همان بلوک برخوار قرار دارد. بنای آن 566/ه.ق است.

 زاینده رود

رود خانه زاینه رود یکی از بزرگترین رود خانه های فلات مرکزی ایران است که از ارتفاعات زرد کوه بختیاری واقع در جنوب غربی اصفهان و از بخش شور آب تنگ گزی استان چهار محال و بختیاری سر چشمه می گیرید و پس از طی بیش از سیصد و شصت کیلو مر از مغرب به مشرق دشت ها و زمین های زراعی اصفهان را آبیاری و در نهایت به باتلاق گاوخونی که در 140 کلیو متری جنوب شرقی شهر اصفهان واقع شده فرو می رود.حوضه آبریز زاینده رود از 2َ و ه50 تا 20َ وه 53 طول شرقی و 15َ و ه31 تا 45َو ه33 عرض شمالی گسترش دارد.مرتفع ترین نقطه آبگیر زاینده رود در کوه کرپوش به ارتفاع 4300 متر و پایین ترین نقطه آن باتلاق گاوخونی است که 1450 متر از سطح عمومی دریاها ارتفاه دارد.جهت آن تقریباً غربی-شرقی و آب اولیه و اصلی آن از مجموع دو آب کوهرنگ و زاینده رود تشکیل شده است،زاینده رود در حقیقت بخشی از دامنه شرقی و کوهرنگ بخشی از دامنه غربی کوه های زرد کوه را زهکشی می کند.بخش عمده آب رود خانه کوهرنگ به وسیله تونل های اول و دوم حوضه آبگیر زاینده رود منتقل می گردد. زاینده رود از دو شاخه اصلی به نام های زاینده رود و رود خانه پلاسجان تشکیل شده است که در 25 کیلو متری بالا دست زاینده رود به در یاچه پشت سد وارد می گردد. آب کوهرنگ در نزدیکی چهلگرد (چلگرد) به زاینده رود ملحق شده و سپس همراه با زاینده رودذ در محلی به نام قلعه شاهرخ وارد در یاچه سد زاینده رود می شود.رود خانه پلاسجان که از بخش های شمالی حوضه و از کوه های منطقه گلپایگان سر چشمه میگیرد،در محلی به نام اسکندا وارد در یاچه سد می شود.برای زاینده رود نمی توان سر چشمه واحدی را قایل شد زیرا این رود خانه در سر چشمه ،از پیوستن چشمه های متعدد (کوچک و بزرگ) تشکیل می گردد که معروف ترین آنها چشمه جانان و چهل چشمه و چشمه دیمه است. این چشمه ها اغلب در پای کوهستان زرد کوه  بختیاری که از آهک زرد رنگ قابل نفوذ تشکیل گردیده است قرار دارد .ارتفاعات مزبور جزو کوهستان های شرقی زاگرس می باشند و از نظر تقسیمات سیاسی در استان چهار محال و بخیاری قرار دارد.

اسامی زاینده رود

در گذر زمان اسامی دیگری مانند زنده رود،زند رود ،زرن رود،زرین رود،زرینه رود،زرند رود،زندک رود و رئد خانه اصفهان به این رود خانه داده شده است.قابل ذکر است که زرینه رود به یکی از شعبات مهم زاینده رود اطلاق می شود.

                                                     مشخصات شیب زاینده رود بین ایستگاه های مختلف

         نام ایستگاه

  طول مسیر به کیلو متر

        ارتفاع مبداءبه متر   

     شیب در هزار متر

از سرچشمه تا سد شاه عباس

              70        

            2200                     

              2/3  

از سد شاه عباس تا پل زمان خان

              37 

            1980          

              7/2

از پل زمان خان تا پل کله

              24

           1880

              7/4

از پل کله تا پل خواجو

              77   

           1720

              7/1

از پل خواجو تا ورزنه

            105

           1585  

              2/1

از پل ورزنه تا گاوخونی

     -

           1450                   

                -

عریض ترین قسمت رود خانه در 15 کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان ،در محل روستای موسیان است که پهنای رود خانه به بیش از 500 متر می رسد.

ارتفاعات کوهرنگ بدان جهت به این نام اطلاق می شود که بر اثر ذوب قسمتی از برف قلل،آهک های زرد با برف و پوشش گیاعی تابلوی رنگینی را به وجود می آورد.رود خانه شیخ علی خان را اهالی بومی نام خوش آب و خشون گویند.اسم این رود خانه به نام صدر اعظم دوره صفوی نامیده شده است و احتمالاً این اسم گذری موقعی صورت گرفته که عملیات حفر کانال کوهرنگ در عصر صفویه در دست اقدام بوده است.

تاریخچه الحاق آب کوهرنگ به زاینده رود

الحاق آب کوهرنگ به زاینده رود تاریخی بس کهنه داردو مدارک و مآخذ موجود ،حاکی است که حتی در قرن چهارم هجری قمری نیز بحث و گفتگوی شکستن کوه  الحاق آب کوهرنگ به زاینده رود مطرح بوده است.ولی برای مدت طولانی ،این امر در بوته فراموشی میماند تا بلاخره در دوره سلطنت شاه طهماسب صفوی (983-930/ق) اقدامای به عمل آمد،معروف اس که شاه طهماسب ،به میرزا فضل الله شهرستانی ،حاکم آن نواحی ،فرمان داد تا چشمه محمودی (کوهرنگ) را که به طرف خوزستان به هدر می رود و به مزروعات بهره نمی دهد،به زاینده رود وصل نماید.میرزا فضل الله شهرستانی ،کارگر و اسباب کار گسیل می دارد ولی به واسطه عدم پیشرف کار از انجام آن مأیوس می شود.بعد از آن که شاه عباس اول روی کار آمد و اصفهان را پایتخت کشور نمود در سال 1027 ه.ق. محب علی بیگ را به کوهرنگ فرستاد تا اطلاعاتی را در این زمینه کسب و به عرض شاه برساند،اسکندر بیگ در کتاب عالم آرای عباسی چنین می نویسد:«محب علی بیگ ،الله غلامان را که سر کار عمارت خاصه شریفه صفاهان است با چند نفر مهندس کار دان و مردم صاحب وقوف راست گفتار،فرستادند که دیگر باره ملاحظه نمایند و ایشان تصدیق کردندکه اگر بندی به ارتفاع هشتاد ذرع ،در پیش آب بسته شود که آب به قدر آن بالندی گیرد و کوهی را که در راه صفاهان است ،بکصدو پنجاه ذرع عمق،سه هزار ذرع طول،کما بیش حفر نماید ،محتمل است که اب به این طرف ریزد و لله بیگ مذکور تعهد می نمود که در عرض چهار ،پنج سال این خدمت ،به تقدیم رساند.» بعد از انجام این گزارش اشخاصی چون امام قلی خان بیگر بیگلی فارس؛حسن خان حاکم لرستان و جهانگیر خان مأمور انجام این طرح می گردند ،ولی مأموریت این اشخاص  به نتیجه نمی رسد .اما شاه عباس از عدم پیشرفت این کار مأیوس نمی شود،بطوری که در سال 1030/ق شخصاًبه کوهرنگ می رود و دستورات لازم را صادر مینماید ولی اجل مهلتش نمی دهد . بعد از مرگ شاه عباس در عصر شاه عباس ثانی بار دیگر اقداماتی در این مورد به عمل می آید.

نتیجه 15 سال فعالیت عصر صفویه در این زمینه ،بریدگی کوه کارکنان به طول 300متر و عرض 60متر و عمق 50متر بوده است.این عملیات در ارتفاع 2650 متری کوه صورت گرفته  که آثار آن هنوز قابل رؤیت است.

سد وتونل دوم کوهرنگ

طول تونل 2827 متر ارتفاع سد 22 متر و هدف اصلی از احداث سد و تونل دوم کوهرنگ انتقال 250میلیون متر مکعب آب در سال از رودخانه کوهرنگ به دره زاینده رود است.

سد و تونل ماربران

ارتفاع سد 12 متر،قطر تونل 3 متر ،طول تونل 10360متر و هدف از ایجاد آن انتقال آب چشمه ماربران و کلنچین به تونل دوم بوده است.

تونل و سد سوم کوهرنگ

هدف از اجرای این طرح انتقال مازاد آبهای رودخانه کوهرنگ به زاینده رود می باشد. طول تونل حدود 23 کیلومتر،سد سوم کوهرنگ از نوع خاکی و جهت ذخیره و انحراف آب رودخانه کوهرنگ می باشد.

تقسیم آب زاینده رود در حوزه آبیاری این  رود خانه بانام دانشمند معروف عهد صفویه یعنی شیخ بهایی توأم است.البته نباید تصور کرد که اصول تقسیم آب زاینده رود از این دانشمند است؛بلکه تایید و نظارت و تغییرات کوچکی که در عصر وی به وقوع پیوست به وسیله این طومار قدیمی به کار برند تا از برخورد های احتمالی بر اثر کم آبی جلوگیریشود.طومار شیخ بهایی که اکنون در دست است در سال 923/ق در زمان شاه اسماعیل صفوی تنظیم شده و مورد استفاده قرار گرفته ،لکن اسم شاه طهماسب د ر این طومار آمده ،در حالی که جلوس شاه طهماسب از سال 930/ق آغاز گردیده است.احتمال داده می شود که طومار مزبور قبل از پیدایش چاپ  چاپخانه نسخ متعددی داشته که مورد عمل بوده است.نسخه منحصر به فردی که امروزه دردست است به دستور شاه اسماعیل تهیه گردید.لکن فرزند او یعنی شاه طهماسب آن را تنفیذ کرده است.

مادی های شهر اصفهان

چنانچه در طومار شیخ بهایی مطالعه گردید ،آب موجود رودخانه را به 33سهم تقسیم کرده و سپس هر سهم بزرگ به شش سهم کوچک تر تقسیم می گردد،بطوری که برای تعیین دبی متوسط هر مادی باید دبی متوسط رودخانه را تقسیم برسی وسه سهم بزرگ و خارج قسمت آن را تقسیم برشش نمود.

 

 

 

 

 

 

نام مادی

سهم مادی

تعداد روستا های حقآبه بر

دبی متوسط سالیانه از 1333تا1348(بعد از الحاق آب کوهرنگ)بر حسب لیتر در ثانیه

دبی متوسط سالیانه از 1348تاکنون (بعد ازایجاد زاینده رود)برحسب لیتر در ثانیه

ناجوان

4/1

1

07/41

 

فرشادی

3

11

9/492

77/27

نیاصرم

13

29

9/2135

3/333

نایج

شایج

4

5

9

17

2/657

5/821

3/1444

4/444

قمش

5

12

5/821

5/555

فدن

9

12

7/1478

9/999

تیران

3

6

9/492

3/333

جوبشاه

-

اکنون به واسطه توسعه شهر ،باغات و مزارع آبخور این مادی،به واحد های مسکونی تبدیل گردیده لذا دبی قابل ملاحظه ای ندارد.

عبدالله      خان

-

هرز آب عبدالله خان که جهت به کار انداختن آسیابی به همین نام استفاده می شود.

 

رودخانه مرغاب

این رودخانه از 50 کیلومتری غرب شهر نجف آباد سر چشمه می گیرد.سرچشمه رودخانه در جنوب غربی روستای عسگران از چندین چشمه تشکیل گردیده است.

سدخمیران و شبکه های آبیاری تیران و کرون سفلی

سد خمیران در 18 کیلومتری شمال غرب شهر تیران در نزدیکی روستای خمیران واقع است.منبع اصلی تأمین آب سد رواناب زمستانه چشمه مرغاب است که بوسیله کانال مرغاب به پشت سد هدایت می گردد.

رودخانه کاسگان

این رود خانه یکی از سر شاخه های رودخانه کارون است که در شهرستان سمیروم جریان دارد.

رودخانه حنا

رودخانه حنا از سرشاخه های کارون است که از کوه های آق داغ و فیروزان سرچشمه میکیرد.رودخانه مذکور در جنوب استان و در شهرستان سمیروم واقع است.

رودخانه کرموگ

از سرشاخه های کارون بوده و از کوه های آینه قبری و دره علی سرچشمه می گیرد و جهتی شمالی-جنوبی داشته و پس از الحاق به رودخانه حنا،رودخانه سمیرم نامیده شد.

رودخانه ماربر

از سرشاخه های کارون بوده و از کوه دنا ،جحال و آق داغ سر چشمه می گیرد.قسمت علیای رود خانه خارج از استان بوده ولی آب آن وارد استان شده و سپس به رودخانه خراسان می ریزد.

 

 

رودخانه های فصلی اسفرجان و کهرویه

این رود خانه در شهرستان شهرضا جریان داشته.

رودخانه گلپایگان

یکی از سرشاخه های قمرود است.برای استفاده از آب این رود خانه سد اختران احداث شد.

رودخانه خوانسار

از نزدیکی روستای قلعه بابا در فاصله 12کیلومتری جنوب خوانسار سرچشمه گرفه وبا جهتی جنوبی- شمالی به طرف گلپایگان جاری است.

رودخانه خشک رود

از کوه های بید عرب و کلازند سر چشمه می گیرد.

رودخانه لاخم پیچ

رود خانه مذبور از کوه قراول خانه در نزدیکی روستای تجره سرچشمه گرفته است وبا جهتی تقریباًجنوبی- شمالی به سمت دشت جاری می گردد.

رودخانه های قهرود،چمرود،هنچن وبن رود

این رودخانه ها فصلی بوده و از ارتفاعات شرقی کوه های کرکس سرچشمه می گیرد.

چشمه های شهر اصفهان

در شهر اصفهان سه چشمه به نامهای چشمه هفتون ،خوراسگان و راهروان وجود دارد که به طور اختصار به شرح آنها میپردازیم:

چشمه هفتون

مظهر چشمه هفتون به عرض 15تا18 متر در فاصله 500متری از ایستگاه سرچشمه،واقع در خیابان مدرس(ضلع شمالی شهر اصفهان) قرار دارد. این چشمه در مسیر خود پس از گذشتن از پل طوقچی و خیابان سروش همچنان به مسیر خود ادامه داده و پس از طی چند کیلومتر به روسای هفتون میرسد.

چشمه خوراسگان

مظاهر چشمه خوراسگان در دو نقطه یکی وافع در محله باغ مراد و دیگری در 500متری آن قرار دارد.چشمه خوراسگان رانباید یک چشمه طبیعی پنداشت،چه قدمت و پیدایش آن با قدمت قلعه تبرک همزمان است.

چشمه راهروان

محله آبگیر و یا مظاهر چشمه به عرض 9 متر در محله باغ مراد واقع در ضلع جنوبی خیابان احمد آباد.  


comment نظرات ()