آموزش گردشگری و هتلداری

این وبلاگ درباره کلیه امور گردشگری و هتلداری و آموزش آنها مخصوصا طبیعت گردی صحبت میکند

غار نوردی
نویسنده : رضا حسینی - ساعت ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱/۱٥

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Top of Form

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

روز دوم


کارگاه


تعریف کارگاه:


به مطمئن ترین نقطۀ اتکاء که بیشترین قابلیت تحمل فشار و ضربه را دارد، کارگاه گویند. در ایجاد یک کارگاه باید به این مورد توجه نمود که کارگاه تا حد امکان در جهت و راستا نیروی وارده قرار گیرد.
و فاصله ابزار تشکیل دهنده کارگاه نسبت به هم باید طوری باشد که هر چقدر زاویه مرکز ثقل بلوک کارگاه بالاتر از 90 درجه باشد ، حداکثر فشار و نیرو به ابزارهای دو طرف وارد می شود. ولی برعکس هر چقدر زاویه مرکزی بین دو بازوی مقاوم بلوک کارگاه کوچکتر از 60 درجه باشد نیروی وارده به ابزار کمتر می باشد. تا جایی که در یک زاویه 120 معدل 100% فشار به کارگاه منتقل می شود. و خطر کنده شدن وجود دارد.
و در یک کارگاه با زاویه 30 درجه معادل 50% نیرو به دو طرف بازوها وارد می شود.
 

 

نکته : در کلاس کارگاه فقط توسط مربی برپا می شود.


انواع کارگاه از لحاظ ساختار :


طبیعی
مصنوعی
مرکب

کارگاه طبیعی :


کارگاهی است که با استفاده از عوارض طبیعی محل فعالیت، برپا می شود. در این کارگاه بسته به نوع مسیر و جهت صعود، از طناب ها یا تسمه های مختلف استفاده می گردد.
در استفاده از کارگاه طبیعی، جهت صعود را در نظر بگیرید. زیرا اکثر کارگاه های طبیعی به خصوص آن هایی که با بستن تسمه یا طنابچه به دور منقار سنگی به وجود می آیند، یک طرفه هستند.

کارگاه مصنوعی :


کارگاهی است که با قرار دادن میخ و یا ابزار دیگر در شکاف سنگ ها ایجاد می گردد. این کارگاه ازلحاظ نقطه اتکا دارای دو نوع اساسی است.


کارگاه با دو نقطه اتکاء
کارگاه با سه نقطه اتکاء

 

توجه :


هر کارگاه مصنوعی حداقل باید دارای دو نقطۀ اتکاء باشد تا در صورت در رفتن و یا شکستن یکی از نقطه ها کل کارگاه حمایت از بین نرود.

 

 

کارگاه مصنوعی با دو نقطه اتکاء

 

 

در کارگاه باید از کارابین پیچدار استفاده شود.

 

 

کارگاه مصنوعی با سه نقطه اتکاء :

 

 

اتصال صحیح کارابین ها در کارگاه ها :

 

 

کارگاه مرکب (ترکیبی) :


کارگاهی است که با استفاده از عوارض طبیعی و ابزار مصنوعی توأمان برقرار می شود.


کارگاه ها از نظر حالت استقرار در آن به سه دسته تقسیم می شوند:


1. کارگاه راحت: کارگاه بر روی یک سکوی تعبیه شده و حمایت چی می تواند براحتی در آن نشسته یا بایستد.
2. کارگاه نیم راحت: حمایت چی می تواند یک پا یا بخشی از بدن خود را به اطراف کارگاه تکیه بدهد.
3. کارگاه معلق: حمایت چی کاملا در هوا معلق است یا تمام وزن او بر روی کارگاه منتقل شده و جا پایی ندارد.
 

نکته :
برای اتصال طناب به کارگاه حتما از کارابین پیچ و یا دو کارابین ساده با جهت دهانه بر عکس استفاده نمائید.

 

 

کارگاه ها بنا به حالت بکار گیری و نوع تقسیم بر روی نقطه ثقل آن ها نیز به دو دسته دینامیک و استاتیک تقسیم می شوند.

 

کارگاه دینامیک دارای نقطه ثقل متحرک است.

 

 

کارگاه استاتیک دارای نقطه ثقل ثابت است.

 

 

فرود در غار


قرقره های Stop :


مورد استفاده ترین قرقره برای فرود می باشد. دارای سیستم ترمز اتوماتیک می باشد که به شکل یک دسته کوچک در قسمت پایین خود نصب می باشد. به محض سقوط ناگهانی بطور خودکار طناب قفل می شود و مانع از ادامه سقوط می گردد.


تذکر :


در هنگام قفل شدن قرقره لازم است حتماً گره قفل٬ نیز بر روی طناب فرود اضافه شود جهت بالا بردن ایمنی بیشتر. (رجوع به شکلها)
با توجه به اینکه فنون غارنوردی نیاز به تجربه و کار عملی دارد، لازم است کلیه تکنیکها بطور عملی تجربه گردند. بنابراین نحوه کار با قرقره فرود را بطور اختصار توضیح می دهیم (رجوع به شکلها).
A) ابتدا پلاک متحرک قرقره را بطوری که ضامن ترمز در سمت چپ قرار دارد را با چرخش در جهت عقربه های ساعت باز می کنیم و طناب را از زیر قرقره پایینی عبور می دهیم و بین دو قرقره می بریم و از بالای قرقره عبور می دهیم و ادامه طناب را به طرف خودمان می کشیم.
B) پلاک رویی را در جهت عکس عقربه های ساعت می چرخانیم تا اینکه زبانه متحرک زیر پلاک از کارابین عبور کند و قفل گردد.
C) استیل فرود را گرفته و توسط دست راست ادامه خروجی طناب را گرفته و در پایین بدن نگه می داریم و اجازه می دهیم طناب از بین دست ما سر بخورد. با دست چپ بطوری که شست دست چپ روی پلاک قرار دارد و دسته ترمز در کف دست می باشد، آنرا همیشه در حالت انقباض یا فشار نگه می داریم، و بقیه انگشتان در زیر قرقره پایینی جمع می گردد.

توجه : مهم! خطر


در هنگام بروز حادثه و یا سقوط ناگهانی لازم است هر دو دست رها گردند. در صورتی که دست راست از روی طناب جدا شد و دست چپ همچنان بر روی ترمز بماند حالت فرود حفظ می گردد و شخص به سقوط ادامه می دهد.
در تمامی اتصالات بایستی از کارابین های پیچ دار و بهتر است از نوع متقارن استفاده نمایید.

توجه مهم :


به هیچ عنوان جهت اتصال قرقره به صندلی از سوراخ سمت راست و زیر قرقره استفاده ننمایید. این سوراخ جهت نصب کارابینی می باشد که در مواقع لزوم با اتصال آن از عمل کردن سیستم ترمز خودکار جلوگیری می گردد.
D) ایجاد اصطکاک :
در زمانی که نیاز باشد که با سرعت کمتری فرود برویم لازم است توسط اضافه کردن یک کارابین به کارابین مشترک صندلی و قرقره و عبور طناب از آن جهت پیدا کردن طناب سرعت فرود را کم می نماییم، و با این کار اصطکاک بیشتری در طناب ایجاد می کنیم.

 

 


نکته:


هنگام فرود از قرقره های فرود ضامن دار استفاده شود. در غیر این صورت حتما حمایت از بالا انجام شود.

 

ترمز موقت:


در زمان فرود به وسیله قرقره فرود (
STOP) لازم است در مواقع لزوم بر روی طناب فیکس شویم و یا در اصطلاح بنشینیم و دستهایمان آزاد باشد. جهت این کارادامه طناب دست راست را از زیر ضامن (دسته) ترمز عبور می دهیم و به پشت قرقره بالایی (ثابت) می اندازیم به نحوی که طناب ما بین طناب باردار که از بالا آمده و قرقره لاخ شود.

 


ترمز دائم :


یکی دیگر از روشهای ترمز:


در مواقعی که لازم است عملیات فرود را برای مدت بیشتری متوقف نماییم از این روش استفاده می گردد.


1- ابتدا ادامه طناب فرود را به شکل دولا حلقه کرده و از داخل کارابین اتصال به Stop عبور می دهیم.
2- سپس حلقه مذکور را به دور بدنه اصلی Stop می اندازیم.
3- ادامه طناب فرود را می کشیم به نحوی که کاملاً طناب در بین قرقره و طناب بالایی لاخ گردد.

 



بازبینی:


1- به خوردگی قطعات توجه گردد، به خصوص به غلتکها (قرقره ها)
2- قطعات را هر چند وقت یکبار آچار کشی و روغن کاری نمایید. (روغن چرخ در حد 2 تا 3 قطره)
3- قطر طناب جهت فرود و کار با قرقره ی فرود mm11-9
4- قطعات قرقره را از وجود گل و رسوبات در حین و بعد از برنامه کاملاً پاکسازی نمایید.


توصیه های مهم :


در هنگام عملیات فرود جهت تسهیل در امر طناب ریزی داخل مسیر فرود، می توانید:

·      ساکها را به وضع قائم منظم کرد یعنی طنابها و نردبانها را باید در بالا قرار داد که در اطراف چاهها باز شوند.

·      لوازمی که برای نخستین چاه مورد نیاز است باید در بالا و روی سایر لوازم گذاشت قرار دادن لوازم دیگر را نیز به همین ترتیب در نظر گرفت.

·      ساکها را بر حسب نیاز نمره گذاری کرد.

·      لوازمی که جهت تثبیت (کارگاه) بکار می روند باید در دسترس باشد. مانند: رولها و چکش و . . .

·      ساکها را نباید زیاد سنگین نمود.

·      در صورت نیاز می توان از بالا عمل حمایت را در فرود انجام داد.

·      از تماس زیاد با جداره های چاه و تکیه دادن پاها هنگام فرود اجتناب نمایید.

·      دست را خیلی نزدیک قرقره فرود نگاه ندارید و سرعت نگیرید.

·      طنابها را به قسمی می توانید در داخل مسیر فرود بریزید که بطور منظم داخل ساک جمع شده باشد، طناب را از داخل حلقه فرود کارگاه عبور می دهیم و سپس به انتهای مسیر می ریزیم. این کار بدین منظور است که نخست: از پراکندگی طناب در زیر پا جلوگیری می شود. دوم: از گل آلودی و خیس شدن طناب در صورت امکان جلوگیری به عمل می آید.

توجه :


جهت تسهیل در فرود و برای جلوگیری از صدمه دیدن و گره خوردن طناب را داخل ساک غارنوردی حلقه نماییم بطوری که نخست: انتهای طناب حتماً باید یک گره هشت زده شود. سپس ساک را توسط یک اسلینگ بلند به کارابین قرقره متصل می نماییم، به هر متراژ که فرود رویم طناب مصرفی از ساک خارج می شود.


نکته :


لازم است در محل سایش و یا برخورد طناب با لبه های سنگ با قرار دادن ساک زیر طناب و یا یک تکه لباس از استهلاک و خطر پارگی طناب جلوگیری بعمل می آید.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bottom of Form

 


comment نظرات ()